مهر سپهر فضل و فقاهت ، مهر « 1 » حكمت و نباهت ، نحرير الفضلا ، منطيق البلغاء ، مولانا محمّد كاظم الشهير به هزارجريبى 218 كه اقرب مقربين آن جناب و ملتزم ركاب سعادت نساب بود ، از آن اصطكاك و اندكاك ، مصداق « خَرَّ مُوسى صَعِقاً » آمده ، مدّتى غرقهء بحر اغما بود . ميرزاى مشار اليه چون پيوسته به نظم وقايع و مآثر آن بزرگوار ، مشغول و عنايات جنابش را مشمول است ، اين واقعه را در طى قصيده‌اى منظوم آورده . قصيده باز در اوضاع دوران ، آشكار است انقلاب * وز حوادث ، فتنه بيدار است و امنيت به خواب راست پندارى ز هامون ، كينه مىجنبد نه باد * راست پندارى ز دريا ، فتنه مىجوشد نه آب جدول تقويم توقيع حوادث را مبين * خلق را سهم الحوادث ، همچو شيطان را شهاب « 2 » يك طرف مرّيخ ، سوى خانهء خود مستقيم * يك طرف برجيس ، رو سوى هبوط ، اندر اياب اين حوادث نيست ما را جز به كفران نعم * اين حوادث نيست ما را جز به فعل ناصواب رو به حق بايست كردن ، تا نپيچانند روى * عذر پيش آورد بايد ، تا سپس نايد عذاب آنچه بد كرديم و بد گفتيم از آن بر ما مگير * توبه يا توّاب ! بىتابيم ، رو « 3 » از ما متاب شرمساريم و به دربارت ، شفيع آورده‌ايم * سيّد سادات عالم ، فخر آل بو تراب شمس دين ، سيّد محمّد باقر ، آن روشن ضمير * كز فروغ روى او ، رخشنده آمد آفتاب

--> ( 1 ) - سپهر مهر ( 2 ) - ( اين بيت را ندارد ) ( 3 ) - روى